25 maja 2017 r. serwisy:
e-Inspektorat.ZUS.pl - Serwis obsługi Klientów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych e-Inspektorat

OGÓLNY

PŁATNIK SKŁADEK

UBEZPIECZONY

ŚWIADCZENIOBIORCA

LEKARZ

UE
Witamy w serwisie e-inspektorat.zus.pl  | Wyszukaj:
Aktualności Aktualności
Przewodnik po serwisie Przewodnik
po serwisie
Katalog tematyczny serwisów ZUS Katalog tematyczny serwisów ZUS
Co powinieneś zrobić, gdy... Co powinieneś zrobić, gdy...
Chcesz załatwić sprawę? Chcesz
załatwić sprawę?
Sposoby załatwiania spraw dotyczących płatników
Przedmiot sprawy
Pomoc publiczna
Grupa tematyczna: Umarzanie, odraczanie i rozkładanie na raty należności z tytułu składek Data ostatniej zmiany: 23 marca 2016 r.
Opis sprawy
Czym jest pomoc publiczna?

Kwestie związane z pomocą publiczną reguluje ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404 ze zm.), która odwołuje się do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) - wersja skonsolidowana (Dz. U. UE C 326 z dnia 26 października 2012 r.) oraz szeregu rozporządzeń Rady i Komisji Unii Europejskiej.


Pomocą publiczną jest korzyść finansowa udzielana przedsiębiorcy przez państwo lub ze środków państwowych. Może ona przybierać różnorodne formy, przy czym Zakład Ubezpieczeń Społecznych może udzielać pomocy publicznej w formie:



  • rozłożenia na raty należności z tytułu składek,

  • odroczenia terminu płatności składek,

  • umorzenia należności z tytułu składek.



Pomoc udzielana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych stanowi pomoc publiczną tylko wtedy, gdy jest udzielana przedsiębiorcy, przy czym w prawie wspólnotowym pojęcie to rozumiane jest szeroko i obejmuje każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą, niezależnie od jego formy prawnej i źródeł finansowania. Nie ma przy tym znaczenia, że podmiot nie jest nastawiony na zysk. Zatem również fundacja lub stowarzyszenie może podlegać przepisom o pomocy publicznej - decydujący jest sam fakt prowadzenia działalności gospodarczej. Przepisy prawa wspólnotowego w zakresie pomocy publicznej odnoszą się również do jednostek sektora publicznego prowadzących działalność gospodarczą.


Statusu przedsiębiorcy nie traci osoba, która okresowo zawiesiła prowadzenie działalności gospodarczej. Wpis do ewidencji działalności gospodarczej stwarza bowiem domniemanie, że osoba tam wpisana prowadzi działalność aż do dnia wydania decyzji o wykreśleniu z ewidencji.



  • W art. 107 ust. 1 TFUE określone zostały cztery przesłanki (warunki) pomocy publicznej:

  • udzielana jest ze środków publicznych (budżet państwa, budżet jednostki samorządu terytorialnego, agencji rządowej, itp.),

  • stanowi korzyść ekonomiczną dla przedsiębiorcy, ponieważ uzyskuje on przysporzenie na warunkach korzystniejszych od oferowanych na rynku i przez to naruszona zostaje równowaga konkurencyjna (lub zachodzi groźba jej naruszenia),

  • ma charakter selektywny (uprzywilejowuje określone przedsiębiorstwo lub przedsiębiorstwa),

  • zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji oraz wpływa negatywnie na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej.




Dopiero jednoczesne spełnienie wszystkich wymienionych wyżej przesłanek skutkuje tym, że pomoc będzie uznana za pomoc publiczną. Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako organ udzielający pomocy publicznej dokonuje analizy, czy ulga lub umorzenie o które ubiega się przedsiębiorca, spełnia wszystkie warunki uznania za pomoc publiczną.



Ad. 1

Należności z tytułu składek stanowią środki publiczne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. , poz. 885 z późn. zm.) dlatego przesłanka ta będzie spełniona w odniesieniu do każdej pomocy udzielanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.



Ad. 2

Przesłankę tę uznaje się za spełnioną, jeżeli przedsiębiorca otrzymuje pomoc, której nie uzyskałby w normalnych warunkach rynkowych. Zasadniczo rozłożenie na raty, odroczenie lub umorzenie należności z tytułu składek stanowi szczególną formę kredytowania przedsiębiorcy, obciążoną niższymi kosztami niż kredyt możliwy do uzyskania na rynku. Opłata prolongacyjna naliczana przy rozłożeniu na raty należności z tytułu składek lub odroczeniu terminu płatności składek będzie bowiem zwykle niższa niż odsetki, które musiałby uiścić przedsiębiorca korzystający z kredytu bankowego. Co do zasady, udzielane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych ulgi i dokonywane umorzenia będą spełniały powyższą przesłankę.

Ad. 3

Ze względu na to, że udzielenie ulg w spłacie należności z tytułu składek lub umorzenie należności z tytułu składek następuje w odniesieniu do indywidualnie oznaczonych podmiotów, a decyzja w sprawie przyznania pomocy zależy od oceny Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przesłankę tę należy uznać za spełniona w każdym przypadku.



Ad. 4

Ta przesłanka nie zawsze jest spełniona. Przyjęcie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, iż udzielana przedsiębiorcy pomoc nie zakłóca lub nie grozi zakłóceniem konkurencji oraz nie wpływa negatywnie na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej wymaga szczegółowego uzasadnienia. W tym celu konieczne jest jednak otrzymanie dokładnych informacji dotyczących, m.in. udziału danego przedsiębiorcy w rynku, liczby konkurentów itp.


Jakich rodzajów pomocy publicznej może udzielić Zakład Ubezpieczeń Społecznych?

Zakład Ubezpieczeń Społecznych może udzielić:


  • pomocy de minimis (przez co należy rozumieć również pomoc de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury lub pomoc de minimis w rolnictwie),

  • pomocy innej niż de minimis.


Przeznaczeniem pomocy innej niż de minimis może być:

  • restrukturyzacja,

  • naprawa szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami.



Przedsiębiorca powinien określić we wniosku o jaki rodzaj pomocy publicznej się ubiega.

Pomoc de minimis

Pomoc de minimis stanowi szczególną kategorię wsparcia udzielanego przez państwo, gdyż uznaje się, że ze względu na swą małą wartość nie powoduje ona zakłócenia konkurencji w wymiarze unijnym. W związku z powyższym, nie stanowi ona de facto pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, a w konsekwencji nie podlega obowiązkowi notyfikacji Komisji Europejskiej.

Przedsiębiorca ubiegający się o pomoc de minimis (albo pomoc de minimis w rybołówstwie lub de minimis w rolnictwie), wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy ma obowiązek przedstawić:

  • wszystkie zaświadczenia o pomocy de minimis jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat albo

  • oświadczenie o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie albo

  • oświadczenie o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie,

  • wypełniony "Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis" (druk formularza jest dostępny w placówkach ZUS oraz na stronie internetowej ZUS)

  • wypełniony "Formularz informacji przedstawianych przez wnioskodawcę" - w przypadku, gdy przedsiębiorca ubiega się o pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (druk formularza jest dostępny w placówkach ZUS oraz na stronie internetowej ZUS) .



Udzielenie pomocy de minimis jest możliwe wówczas, gdy: łączna wartość pomocy de minimis dla jednego beneficjenta nie przekracza równowartości 200 tys. euro w okresie 3 lat podatkowych.



Odrębne progi pomocy de minimis obowiązują w sektorze:

  • drogowego transportu towarów - 100 000 euro w okresie 3 lat podatkowych,

  • rybołówstwa i akwakultury - 30 000 euro w okresie 3 lat podatkowych (dla jednego przedsiębiorstwa) + ustalony dla Polski górny limit krajowy (łączna kwota pomocy de minimis przyznanej przesiębiorstwom prowadzącym działalność w tym sektorze - 41 330 000 euro w okresie 3 lat podatkowych),

  • rolnictwa - 15 000 euro w okresie 3 lat podatkowych (dla jednego przedsiębiorstwa) + ustalony dla Polski górny limit krajowy (łączna kwota pomocy de minimis przyznanej przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w tym sektorze - 225 700 000 euro w okresie 3 lat podatkowych).



Konsekwencją udzielenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych pomocy de minimis jest obowiązek wydania z urzędu zaświadczenia o pomocy de minimis (albo zaświadczenia o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie), w którym określone są m.in. dzień i wartość udzielonej pomocy de minimis, dane identyfikujące organ udzielający pomocy i beneficjenta oraz podstawa prawna udzielenia pomocy.


Zaświadczenie stwierdzające, że udzielona pomoc stanowi pomoc de minimis (albo pomoc de minimis w rybołówstwie lub de minimis w rolnictwie) wydawane jest przedsiębiorcy w dniu:

  • wydania decyzji o umorzeniu należności z tytułu składek,

  • zawarcia umowy o udzielenie ulgi,

  • zawarcia aneksu do umowy - w zakresie pomocy wynikającej z aneksu.



W sytuacji, gdy udzielenie pomocy de minimis następuje poprzez wydanie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzji o umorzeniu należności z tytułu składek i decyzja ta zawiera wszystkie niezbędne dane, które musi zawierać zaświadczenie o pomocy de minimis, wówczas nie jest konieczne wydawanie zaświadczenia jako dodatkowego dokumentu.
Zaświadczenie korygujące, wskazujące rzeczywistą wartość udzielonej pomocy de minimis (albo pomocy de minimis w rybołówstwie lub de minimis w rolnictwie), wydawane jest w przypadku, gdy:

  • wartość rzeczywiście udzielonej pomocy jest inna niż wykazana we wcześniej wydanym zaświadczeniu - nie później niż w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia tego faktu,

  • w wyniku zawarcia aneksu uległa zmianie wartość pomocy publicznej wynikającej z zawartej umowy - w dniu zawarcia aneksu do umowy.


Pomoc indywidualna na restrukturyzację


Pomoc indywidualna na restrukturyzację może być udzielana przedsiębiorstwom zagrożonym (znajdującym się w trudnej sytuacji w rozumieniu Komunikatu Komisji Europejskiej - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. U. UE C 249 z dnia 31 lipca 2014 r.)) i ma na celu przywrócenie przedsiębiorstwu długookresowej zdolności do konkurowania na rynku.).


Przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeżeli bez interwencji państwa prawie na pewno będzie skazane na zniknięcie z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej. Przedsiębiorstwo uznaje się za znajdujące się w trudnej sytuacji, jeśli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności:

  • w przypadku spółki charakteryzującej się ograniczoną odpowiedzialnością wspólników: więcej niż połowę subskrybowanego kapitału podstawowego utracono wskutek poniesionych strat,

  • w przypadku spółki, w której przynajmniej niektórzy wspólnicy ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za długi spółki: więcej niż połowę kapitału spółki według dokumentów księgowych utracono wskutek poniesionych strat,

  • przedsiębiorstwo jest przedmiotem postępowania upadłościowego lub spełnia kryteria objęcia postępowaniem upadłościowym na wniosek wierzycieli,

  • w przypadku przedsiębiorstwa, które nie jest małym lub średnim przedsiębiorstwem, jeśli w ciągu ostatnich dwóch lat:


  • stosunek księgowej wartości kapitału obcego do ksiegowej wartości kapitału przedsiębiorstwa był większy niż 7,5 oraz

  • wskaźnik pokrycia odsetek do EBDITA tego przedsiębiorstwa wynosił poniżej 1,0.


Przedsiębiorca ubiegający się o pomoc indywidualną na restrukturyzację, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy ma obowiązek przedstawić:

  • oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy przeznaczonej na restrukturyzację - w przypadku nieotrzymania takiej pomocy w okresie 10 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku,

  • plan restrukturyzacyjny,

  • wypełniony "Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie" (druk formularza jest dostępny w placówkach ZUS oraz na stronie internetowej ZUS).



Plan restrukturyzacyjny powinien określać działania mające na celu przywrócenie przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku.

Przykładowy spis treści planu restrukturyzacji został określony w załączniku II "Wzór planu restrukturyzacji" do Komunikatu Komisji Europejskiej - Wytyczne dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji.


Wymagane elementy planu określone zostały w części III.8.B pkt 2.2 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) Nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (Dz. U. UE L 140 z dnia 30 kwietnia 2004 r.).



Do przedłożonego przez przedsiębiorcę planu restrukturyzacyjnego Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje opinię o możliwości udzielenia pomocy publicznej na zasadach określonych w planie.



Zasadą jest, że pomoc na restrukturyzację udzielana jest przedsiębiorcy tylko jeden raz. Oznacza to, że pomoc na restrukturyzację może być udzielona dopiero po upływie 10 lat od momentu, gdy zakończył się okres restrukturyzacji lub wstrzymano realizację planu restrukturyzacji. Przedsiębiorca korzystający z pomocy na restrukturyzację może ubiegać się po raz kolejny o tego typu pomoc w okresie krótszym niż 10 lat, w przypadku wystąpienia wyjątkowych i nieprzewidywalnych okoliczności, za które nie jest odpowiedzialny (gdy problemy mają charakter zewnętrzny).


Do pomocy na restrukturyzację nie kwalifikuje się przedsiębiorstwo nowo utworzone, tj. w okresie pierwszych 3 lat po rozpoczęciu działalności w danej dziedzinie. Dopiero po upływie tego okresu przedsiębiorstwo może otrzymać pomoc na restrukturyzację, z zastrzeżeniem warunków określonych w Wytycznych dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji.


Z kręgu beneficjentów pomocy na restrukturyzację wyłączeni są również przedsiębiorcy działający w sektorze węglowym, stalowym oraz przedsiębiorstwa objęte szczególnymi zasadami dotyczącymi instytucji finansowych.


Pomoc publiczna na restrukturyzację podlega notyfikacji Komisji Europejskiej i nie może zostać udzielona do czasu podjęcia przez Komisję decyzji zezwalającej na jej udzielenie lub uznania takiej decyzji za podjętą.

Pomoc publiczna indywidualna mająca na celu naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami


Przez klęskę żywiołową należy rozumieć nadzwyczajne naturalne zjawiska o poważnych konsekwencjach takie jak: powodzie, susze, gwałtowne burze z tornadami, lawiny, osunięcia i trzęsienia ziemi. Niekorzystne warunki pogodowe takie jak mróz, intensywne opady deszczu, gradu, śniegu lub burze nie są uznawane za klęski żywiołowe. Również epidemie chorób roślinnych lub zwierzęcych nie są normalnie uznawane za klęski żywiołowe ani za inne nadzwyczajne zdarzenia. Przez inne nadzwyczajne zdarzenie należy rozumieć wojnę, atak terrorystyczny, zamieszki wewnętrzne oraz strajki. Pod pewnymi warunkami i w zależności od rozmiarów za nadzwyczajne zdarzenia można uznać również poważne wypadki nuklearne lub przemysłowe oraz pożary, które spowodowały rozległe i powszechne straty. Natomiast wydarzenia losowe, które stanowią normalne ryzyko przedsiębiorcy i których skutki mogą zostać objęte ubezpieczeniem (np. pożar pojedynczego zakładu), nie mogą zostać uznane za inne nadzwyczajne zdarzenie.


Pomiędzy poniesioną szkodą a klęską żywiołową lub innym nadzwyczajnym zdarzeniem musi istnieć bezpośredni związek przyczynowy (celem pomocy jest przywrócenie stanu sprzed klęski lub innego zdarzenia, a nie rozwój firmy lub zapobieżenie stratom, które dopiero mogą wystąpić). Wysokość strat wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia musi być precyzyjnie oszacowana, a wielkość pomocy publicznej nie może przekraczać wysokości strat pomniejszonych o kwoty ewentualnego odszkodowania.


Przedsiębiorca ubiegający się o pomoc indywidualną mającą na celu naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy ma obowiązek przedstawić:


  • oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy udzielanej na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami - w przypadku nieotrzymania takiej pomocy,

  • dokumentację umożliwiającą dokonanie oceny, czy ogólna wartość pomocy przeznaczonej na naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami nie przekroczy wartości poniesionych strat, pomniejszonych o ewentualne kwoty wypłacone z tytułu ubezpieczenia,

  • wypełniony "Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie"(druk formularza jest dostępny w placówkach ZUS oraz na stronie internetowej ZUS)



Pomoc publiczna mająca na celu naprawę szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami podlega notyfikacji Komisji Europejskiej i nie może zostać udzielona do czasu podjęcia przez Komisję decyzji zezwalającej na jej udzielenie lub uznania takiej decyzji za podjętą.

Notyfikacja



Notyfikacja polega na przekazaniu (zgłoszeniu) Komisji Europejskiej, zgodnie z art. 108 TFUE, projektu pomocy indywidualnej wraz z informacjami niezbędnymi dla oceny zgodności pomocy publicznej ze wspólnym rynkiem.


Podstawą do podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do notyfikacji projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację Komisji Europejskiej jest wydana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w oparciu o plan restrukturyzacyjny, opinia o możliwości udzielenia pomocy publicznej na zasadach określonych w planie. Przedsiębiorca składa następnie wniosek o wydanie opinii do Prezesa UOKiK (a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - do ministra właściwego do spraw rolnictwa), dołączając plan restrukturyzacyjny, opinie wszystkich podmiotów udzielających pomocy, u których ubiega się o wsparcie i inne wymagane dokumenty wskazane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 26 października 2004 r. w sprawie informacji przekazywanych w celu wydania opinii o planowanej pomocy publicznej (Dz. U. Nr 246, poz. 2467 z późn. zm.).

W przypadku ubiegania się przez przedsiębiorcę o udzielnie pomocy publicznej indywidualnej przeznaczonej na naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi nadzwyczajnymi zdarzeniami, z wnioskiem o wydanie opinii przez Prezesa UOKiK (a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - ministra właściwego do spraw rolnictwa) występuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Prezes UOKiK (a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - minister właściwy do spraw rolnictwa), wydaje opinię w terminie 60 dni od otrzymania wniosku z wymaganymi informacjami i dokumentami. W swojej opinii Prezes UOKiK (a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - minister właściwy do spraw rolnictwa) określa, czy przedłożony projekt przewiduje udzielanie pomocy publicznej, przedstawia własne stanowisko w sprawie zgodności planowanej pomocy publicznej ze wspólnym rynkiem oraz w sprawie obowiązku notyfikacji projektu. Opinia może dodatkowo zawierać propozycje zmian koniecznych dla zapewnienia zgodności postanowień projektu pomocy ze wspólnym rynkiem Unii Europejskiej. Niezwłocznie po wydaniu opinii stwierdzającej zgodność projektowanej pomocy ze wspólnym rynkiem, Prezes UOKiK (a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - minister właściwy do spraw rolnictwa) dokonuje, za pośrednictwem Stałego Przedstawicielstwa Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej w Brukseli, notyfikacji projektu Komisji Europejskiej. Jeżeli natomiast opinia Prezesa UOKiK (a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - ministra właściwego do spraw rolnictwa) jest negatywna, podmiot, który wystąpił o wydanie opinii może pomimo to wystąpić o dokonanie notyfikacji takiego projektu w terminie 14 dni od otrzymania opinii. Po bezskutecznym upływie tego terminu Prezes UOKiK (a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - minister właściwy do spraw rolnictwa) nie przekazuje projektu pomocy Komisji Europejskiej.


Zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) Nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. UE L 83 z dnia 27 marca 1999 r. z poźn. zm.), Komisja Europejska po otrzymaniu zgłoszenia bezzwłocznie przeprowadza badanie wstępne. Komisja może przy tym zażądać przedstawienia w wyznaczonym przez siebie terminie dodatkowych informacji. Po zakończeniu badania wstępnego wydawana jest jedna z poniższych decyzji:


  • decyzja stwierdzająca, że zgłoszony środek nie stanowi pomocy publicznej,

  • decyzja o niewnoszeniu zastrzeżeń - wydawana, gdy Komisja Europejska nie ma żadnych wątpliwości co do zgodności zgłaszanej pomocy ze wspólnym rynkiem,

  • decyzja o wszczęciu procedury formalnego dochodzenia - wydawana, gdy po przeprowadzeniu badania wstępnego Komisja stwierdziła istnienie wątpliwości co do zgodności zgłaszanego projektu pomocy ze wspólnym rynkiem.



Powyższe decyzje podejmowane są w terminie 2 miesięcy, liczonym od następnego dnia po otrzymaniu kompletnego zgłoszenia. Zgłoszenie uznawane jest za kompletne, jeżeli w terminie 2 miesięcy od jego otrzymania lub od otrzymania wszelkich dodatkowych informacji, o jakie się zwrócono, Komisja Europejska nie zażąda żadnych dalszych informacji. Jeżeli Komisja Europejska nie podejmie decyzji w powyższym terminie uznaje się, że pomoc jest dozwolona, co oznacza, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych może udzielić ulgi po uprzednim zgłoszeniu (za pośrednictwem Prezesa UOKiK, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie - ministra właściwego do spraw rolnictwa) takiego zamiaru Komisji Europejskiej. Komisja Europejska może jeszcze w terminie 15 dni roboczych od otrzymania zgłoszenia podjąć stosowną decyzję.

W przypadku wszczęcia procedury formalnego dochodzenia, Komisja Europejska wzywa zainteresowane państwo i inne zainteresowane strony do przedstawienia uwag w wyznaczonym terminie, który zwykle nie przekracza 1 miesiąca. Procedura formalnego dochodzenia kończy się wydaniem jednej z poniższych decyzji:

  • decyzji stwierdzającej, ze środek będący przedmiotem zgłoszenia nie stanowi pomocy publicznej,



  • decyzji pozytywnej - wydawanej, gdy Komisja uzna, że wątpliwości co do zgodności zgłoszonej pomocy zostały usunięte (decyzja stwierdza, że pomoc jest zgodna ze wspólnym rynkiem),

  • decyzji warunkowej - określającej warunki, po spełnieniu których dana pomoc może zostać uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem (decyzja ta może określać również obowiązki związane z monitorowaniem zgodności udzielanej pomocy z decyzją Komisji),

  • decyzji negatywnej - wydawanej, gdy zgłaszana pomoc nie jest zgodna ze wspólnym rynkiem.




Powyższe decyzje podejmowane są bezzwłocznie po usunięciu wątpliwości. Termin do ich wydania nie powinien przekroczyć 18 miesięcy od wszczęcia procedury formalnego dochodzenia. Po upływie tego terminu i na wniosek państwa członkowskiego, Komisja w terminie 2 miesięcy podejmuje decyzję na podstawie posiadanych informacji. Jeżeli dostarczone informacje są niewystarczające dla ustalenia zgodności projektu pomocy ze wspólnym rynkiem, Komisja podejmuje decyzję negatywną. Przed podjęciem przez Komisję Europejską jednej z powyższych decyzji notyfikacja może zostać wycofana. Z wnioskiem o wycofanie notyfikacji występuje właściwy podmiot udzielający pomocy lub przedsiębiorca ubiegający się o pomoc publiczną.

Zmiana pomocy zatwierdzonej przez Komisję Europejską również podlega notyfikacji. Zmiana ta musi mieć jednak istotny charakter, tzn. wpływać na ocenę zgodności danej pomocy ze wspólnym rynkiem. Nie będzie to zatem dotyczyło zmian o czysto administracyjnym lub formalnym charakterze.


Zakład Ubezpieczeń Społecznych, udzielając pomocy publicznej podlegającej notyfikacji Komisji Europejskiej, informuje pisemnie przedsiębiorcę o jej zatwierdzeniu przez Komisję Europejską.



Obliczanie wartości pomocy publicznej



Pomoc publiczna to rzeczywista, możliwa do oszacowania korzyść finansowa. Aby ustalić wartość pomocy publicznej konieczne jest - z uwagi na wielość form udzielanego wsparcia - przeliczenie jej i ustalenie kwoty, jaką otrzymałby przedsiębiorca, gdyby uzyskał wsparcie w formie dotacji. Dla każdego kraju Unii Europejskiej Komisja Europejska ustala stopę bazową, która po zsumowaniu z odpowiednią marżą określoną w Komunikacie Komisji Europejskiej w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz. U. UE C 14 z dnia 19 stycznia 2008 r.) stanowi podstawę do ustalenia stopy referencyjnej indywidualnie dla każdego beneficjenta i pozwala na obliczanie ekwiwalentu dotacji brutto (EDB) pomocy udzielanej w różnych formach oraz na monitorowanie pomocy publicznej. Stopa bazowa jest okresowo ogłaszana przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C).



Zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, równowartość pomocy w euro ustala się według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu udzielenia pomocy. Oznacza to, że przy obliczaniu równowartości pomocy publicznej w euro uwzględnia się ogłaszane przez NBP w serwisach informacyjnych lub na stronie internetowej tabele kursów średnich walut obcych z dnia zawarcia umowy lub wydania decyzji.



Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokonuje obliczania wartości pomocy publicznej stosując wzory określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz. U. Nr 194, poz. 1983 ze zm.), w tym np. wzory pozwalające na ustalenie ekwiwalentu dotacji brutto (EDB) dla pomocy publicznej udzielanej w formie ulg polegających na odroczeniu terminu płatności składek i rozłożeniu spłaty składek lub zaległości z tego tytułu na raty. Natomiast wartość pomocy publicznej dla umorzenia zaległości jest równa kwocie umorzenia.



Jedną ze zmiennych podstawianych do ww. wzorów jest stopa referencyjna, która jest ustalana indywidualnie dla każdego przedsiębiorcy w oparciu o stopę bazową ogłaszaną przez Komisję Europejską i marżę wyrażoną w punktach bazowych. Z kolei ustalenie marży następuje w oparciu o kategorię ratingu, do której został zakwalifikowany przedsiębiorca na podstawie przeprowadzonej analizy jego sytuacji ekonomiczno-finansowej oraz poziom dokonanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zabezpieczeń na majątku przedsiębiorcy.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych każdorazowo przed zawarciem umowy, informuje pisemnie przedsiębiorcę o ustalonej wysokości stopy referencyjnej. Warunkiem zawarcia umowy jest wyrażenie przez przedsiębiorcę pisemnej zgody na ustaloną wartość stopy referencyjnej.

Wymagane dokumenty

Podstawowym dokumentem niezbędnym do rozpatrzenia sprawy jest wniosek dłużnika (o układ ratalny, o odroczenie terminu płatności składek lub o umorzenie należności z tytułu składek), w którym należy określić rodzaj i przeznaczenie pomocy publicznej, o którą ubiega się dłużnik. Do wniosku należy załączyć dokumenty z zakresu pomocy publicznej, w tym przede wszystkim potwierdzające wysokość dotychczas uzyskanej pomocy publicznej. Rodzaj oraz zakres dokumentacji, na podstawie której dokonywana będzie analiza wniosku pod kątem przepisów dotyczących pomocy publicznej uzależnione są od wskazanego we wniosku rodzaju i przeznaczenia pomocy publicznej, o którą dłużnik się ubiega. Dokumenty powinny być oryginałami lub posiadać urzędowe poświadczenie za zgodność z oryginałem. Poświadczenia takiego może również dokonać pracownik Zakładu.

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej ( Dz. U. z 2007 r. nr 59, poz. 404 z późn. zm.).



Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach (Dz. U. nr 194, poz. 1983 z późn. zm.).



Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. nr 53, poz. 311 z późn. zm.).

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. nr 53, poz. 312 z poźn. zm.)

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2010 r. w sprawie informacji składanych przez podmioty ubiegające się o pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. nr 121, poz. 810).

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 marca 2007 r. w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. Nr 53, poz. 354 z późn. zm.).



Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej - wersja skonsolidowana (Dz. U. UE C  326 z dnia 26 października 2012 r.) - art. 107 i 108.



Rozporządzenie Rady (WE) Nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art.  108 Traktatu  o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. UE L 83 z dnia 27 marca 1999 r. z późn. zm.).



Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. U. UE L 352 z dnia 24 grudnia 2013 r.).



Rozporządzenie Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury (Dz. U. UE L 190 z dnia 28 czerwca 2014 r.).

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Trakatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. U. UE L 352 z dnia 24 grudnia 2013 r.)

Komunikat Komisji Europejskiej - Wytyczne  dotyczące pomocy państwa  na  ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. U. UE C  249 z dnia 31 lipca 2014 r.).



Komunikat Komisji Europejskiej w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz. U. UE C 14 z dnia 19 stycznia 2008 r.).

Pliki/formularze do pobrania związane ze sprawą
Oświadczenie przedsiębiorcy o nieotrzymaniu pomocy publicznej de minimis/ pomocy publicznej de minimis w rolnictwie / pomocy publicznej de minimis w rybołówstwie, dostępne jest na stronie internetowej ZUS.


Zakres niezbędnych dokumentów jest ustalany indywidualnie i dłużnicy mogą zapotrzebować mailem informacje o zakresie niezbędnych dokumentów do rozpatrzenia sprawy.
drukuj opis sprawy

POMOC

TWOJE PRAWA I OBOWIĄZKI

PLIKI DO POBRANIA
Program "Płatnik" Program "Płatnik" Kliknij, aby przejść do strony pobierania programu "Płatnik"
Formularze ZUS Formularze ZUS Kliknij, aby przejść do listy formularzy

Jeżeli znasz symbol, którym oznaczono formularz, możesz go odszukać. Wpisz oznaczenie w poniższe okno i naciśnij "Szukaj"
   Szukaj
Inne pliki Inne pliki Tutaj znajdziesz inne materiały (informatory, wydawnictwa, ulotki...) dostępne w postaci plików gotowych do pobrania
Słownik pojęć Słownik pojęć
Zapewnienie prywatności | Zapewnienie jakości | Regulamin Serwis RSS | Mapa | O serwisie | Szkolenia | Pomoc | Do góry
ZUS - strona podmiotowa BIP Ustawa o dostępie do informacji publicznej Wzór wniosku o udostępnienie informacji publicznej